Wystawa: „Upływający czas”

od 14 czerwca
2019
do 13 lipca
2019
Warszawa
Wystawa zbiorowa francuskich artystów mieszkających w Polsce, prezentująca niezwykle osobiste i  oryginalne prace, których twórcy w unikalny dla siebie sposób mierzą się z tematem upływającego czasu….. Chwila obecna, przeszłość i nadchodzące jutro.

Olivier Couliou
Urodzony w latach 60-tych w Paryżu, Olivier Couliou spędzi swoje dzieciństwo w Albi - smaganym południowymi wiatrami, rodzinnym mieście malarza Henri de Toulouse-Lautrec.
Aix-en-Provence, Góra świętej Wiktorii, gwałtowne podmuchy mistrala oraz pobyt w Cézanne ukształtują jego zamiłowanie do akwareli i żywych barw Południa, akryli i technik mieszanych, poszukiwanie równowagi i poskromienia chaosu a także umożliwią łatwe przechodzenie od konkretu do abstrakcji.
Niczym w transie utrwalać będzie na kliszach favele Sao Paulo oraz magiczne obrzędy i rytuały Umbanda i Candomblé.
Po powrocie z tropików spędzi dziesięć lat w Hamburgu, poświęcając się kolażom, technice decoupage, mieszaniu barw.
I wreszcie siedem lat spędzonych w Warszawie, to czas inspiracji naturą wyrażoną techniką frotażu, gratażu, drippingu i cyfrową edycją, to czas flirtowania z przypadkiem, materią.

François Devos

Disco polo – gatunek muzyki popularnej wywodzący się z Polski, powstały na początku lat 90. XX wieku. Wywodzi się z disco, euro-disco i italo-disco, jak również polskiej muzyki ludowej.
Upadek muru berlińskiego wyznaczył wyraźny koniec epoki w krajach bloku komunistycznego. Lata 90 to początek nowej ery, rodzący się liberalizm ekonomiczny i otwarcie na świat.
Elementy starej i nowej epoki tworzą dziś współczesny pejzaż – wizualnie, ekonomicznie, społecznie i politycznie. Widzimy obrazki z przeszłości, doprawione nutą nowoczesności i absurdu.
Polska próbuje czerpać z przeszłości i odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Nie jest już uśpiona. Budzi się i daje temu wyraz, w sposób rytmiczny, lecz nieuporządkowany.

François Devos (« Paco ») (ur. 1975) – francuski fotograf mieszkający w Warszawie. Od dziecka rysował i żył w świecie komiksów. Studiował historię sztuki.
Jako fotoreporter stara się dokumentować różne wydarzenia w Europie. Od 2006 roku realizuje reportaże fotograficzne o życiu w Polsce.
Stworzył firmę Piksit Factory, specjalizującą się w komunikacji wizualnej, która realizuje prace komercyjne.
Stale współpracuje z Rolling-Stone Magazine France. Po okresie współpracy z kolektywem Hans Lucas, dołączył do prestiżowej Agencji REA / PARIS

Loïc Gatteau

Twarze Matura
Seria czarno -białych portretów przedstawiających nastolatków u progu dorosłości, uczniów ostatniej klasy liceum, którzy za kilka miesięcy podejdą do egzaminu dojrzałości.
Prawie dorośli, ich nastoletnie twarze nadal noszą wyraźne cechy dzieciństwa, które zacierają się nieodwracalnie. Widać w nich asertywność, ale też wyraźną delikatność. Ich wygląd mówi wiele o tym etapie zmian. Odrobina wycofania czy odważne spojrzenie w przyszłość?  
Seria neutralnych fotografii en-face, będąca wymianą spojrzeń, odważnych, wnikliwych, ciekawych, swoista introspekcja, stanowiąca refleksję nad  procesem ciągłych zmian jakiemu wszyscy podlegamy. Nasze dziedzictwo. Świadectwo upływającego czasu.

Reżyser, kamerzysta, Francuz polskiego pochodzenia mieszkający w Polsce od 12 lat. Jego żywiołem jest obraz w najróżniejszej formie: film korporacyjny i wizerunkowy, dokument, reportaż, instruktaż, artystyczne projekty foto/wideo. Część z tych prac była prezentowana na festiwalach we Francji, Hiszpanii, Rumunii i Portugalii.

Jeantaffin2

Na wierzchu
matczyne spódnice
przesyłki lotnicze od ojca,
jakby spływają  
spod plażowego parasola
w kłującą zieleń oceanu,
składak cały z wiatru i błękitu
a potem Antoine
butelki
ciastko i tamten śliczny tyłek,
są tuż tuż!

Gabrielle Grenier

Heterotopie:

 
Czy nasze wyobrażenia ulegają wpływowi otaczającej nas, często ujednoliconej, przestrzeni?
Jak możemy wyjść poza linie wyznaczające kierunki na betonie?
W swojej twórczości Gabrielle Grenier zgłębia stosunek współczesnego człowieka do otoczenia. Zestawiając ze sobą obrazy o różnym pochodzeniu, artystka szuka punktu stycznego między formą i treścią. Okazuje się, że przestrzenie architektonicznieujednolicone mogą zyskać nowy wymiar dzięki spotkaniu z rzeczywistością niematerialną.
Powstają w ten sposób poetyckie pejzaże, naznaczone pragnieniami, wspomnieniami, pełne oniryzmu.

Fikcja może być prawdziwa. Zarówno w swoich filmach, jak i w fotografii Gabrielle Grenier kwestionuje znaczenie czasu. Artystka snuje opowieści, które wydają się niezależne od biegu dziejów, są za to bliskie naszemu codziennemu doświadczaniu rzeczywistości. Historia przez wielkie „H” zdaje się być jedynie plotką w obliczu naszych osobistych historii. Gabrielle Grenier – Absolwentka l’Ecole Nationale Supérieure d’Art de Bourges.
W maju 2018 r. prezentowała swoje prace w ramach Biennale Off w Dakarze na wystawie zbiorowej wieńczącej rezydencję artystyczną Villa Saloum






 

Wydarzenia w Twoim mieście


18
sierpnia

Nasze filmy

Przydatne strony